Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/28826 K.2020/6397

Mahkemece, davalı vekilinin temyiz istemi, temyiz süresi içerisinde yapılmaması gerekçe gösterilerek 25/07/2016 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici 1. maddesi uyarınca, yürürlüğü devam eden, mülga 5308 sayılı Kanun'la değişikliğe uğramadan önceki 8. maddesi hükmü uyarınca, iş mahkemesinden verilen kararlar, yüze karşı verilmişse tefhimi, yoklukta verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir.

Somut olayda, Mahkemece gerekçeli kararın davalı vekiline 14/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı vekili tarafından hükmün 22/07/2016 tarihinde temyiz edildiği, Mahkemece hükmün davalıya tefhim edildiğinden bahisle davalının temyiz isteğinin 25/07/2016 tarihli ek kararla reddine hükmedildiği anlaşılmış olup 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 8. maddesi hükmü uyarınca karar yüze karşı tefhim edildiğinde, tefhim edilen kısa kararın HUMK.’un 383 ve devamı maddelerine uygun olması gerektiği, aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemeyeceğinden temyiz süresinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacağı,

davalıya usulüne uygun karar tefhim edilmediğinden tebliğ tarihine göre davalı tarafın temyizinin süresinde olduğu gözetildiğinde mahkemenin 25/07/2016 tarihli temyiz talebinin süre nedeni ile reddine ilişkin ek kararı hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden mahkemenin, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair 25/07/2016 tarihli ek kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI