KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2017/29270 E., 2020/5369 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yazılı gerekçeye göre davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkemece verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiş, ancak ek kararla anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesi ile davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuku Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, kısaca kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.
Her ne kadar mahkemece temyiz isteminin kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, davacı yanın dava dilekçesinde fazlaya dair hakkını saklı tuttuğu dikkate alındığında temyiz isteminin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan EK KARARININ BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
YARGITAY KARARI
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/29270, K. 2020/5369, 2 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama