Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/31314 K.2017/15761

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas-1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas-1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı kararından dönebilmesi mümkündür.

Dairemizce verilen 22.02.2016 tarihli ikinci bozma kararının sehven verildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, Mahkemece uyulan Dairemizin 22.02.2016 tarihli ve 2016/261 esas, 2016/4549 karar sayılı ikinci bozma kararının maddi hataya dayanması nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumda 01.05.1998-25.09.2008 tarihleri arasında istisna sözleşmesi adı altında ve fakat hizmet sözleşmeli gibi çalıştırıldığını, 26.09.2008 tarihinden sonra ise aynı kurumda kadrolu olarak çalışmaya başlayan davacının halen kurumda çalışmakta olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet bildirimlerinin yapılmadığı ve primleri ödenmediği için davacı tarafından bu süre için hizmet tespiti davası açıldığını, ...

5. İş Mahkemesinin 21.09.2011 tarihli ve 2010/764esas, 2011/551 sayılı kararı ile davacının 01.05.1998-25.09.2008 tarihleri arasında davalı ... kurumunda çalıştığının tespit edildiğini ve bu kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.12.2012 tarihli ve 2011/19002 esas, 2012/27446 sayılı kararı ile düzeltilerek onandığını ve kesinleştiğini, Yargıtay’ın düzeltme kararıyla Pakistan Büyükelçiliği ile çakışan 01.01.2005-25.09.2008 tarihleri arasındaki dönemin de hizmet süresi içindeki dönemde sayıldığını,

mahkeme kararı ile hizmet sözleşmesi ile davalı kurumda çalıştığı kesinleşen davacıya kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, kıdem tazminatı talebinin hukuki dayanağının olmadığını, kıdem tazminatı şartlarının da oluşmadığını, davacının iş sözleşmesinin müvekkili kurum tarafından feshedilmediği gibi davacının kurumda kadrolu olarak çalışmaya devam ettiğini, halen çalışmakta olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Bozma ilamına uyulan mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacının, davalı işyerinde mütercim spiker olarak 01.05.1998-25.09.2008 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespiti konusunda açtığı davanın mahkemece kabul edildiği ve Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği dosya kapsamı ile sabittir. Davacının hizmet sözleşmesi ile çalışması sona erdiğinden ertesi günden yani 26.09.2008 tarihinden itibaren de bir çok çalışan gibi istisnai memurluk kadrosu ile re'sen davalı işverence memuriyete geçirildiği ve halen de aynı işyerinde memur olarak çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının işçilik dönemi davalı işverence re'sen sona erdirildiğinden kıdem tazminatına hak kazanma şartları gerçekleşmiş olup, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekmektedir.

Sonuç: