Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/31381 K.2017/10695

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 10.11.2015 tarihli ilamı ile dava konusu edilen kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacakları yönünden alacakların gerçekte belirlenebilir alacak olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri ve davacının bir hafta altı gün 08:00-17:00 saatleri arasında, diğer hafta beş gün 15:00-23:00 arası ve bir gün de sevkiyat sebebi ile 15:00-24:00 saatleri arası çalıştığı, ayrıca vardiya amirinin izinde olduğu dönemde yılda ondört gün de 08:00-23:00 saatleri arası çalıştığı kabulüne göre fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı uyarınca yapılan yargılamada mahkemece kıdem ve yıllık izin alacağının hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiştir.

Temyiz: Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Konusu belli bir değer ile ölçülebilen davalarda 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesi hükmünce karar ve ilam harçlarının 1/4 ü peşin olarak alınır. Yine aynı Kanun eki (1) sayılı tarifeye göre davanın reddi halinde maktu red harcına hükmedilir. Anılan Kanun'un 31. maddesinde ise “peşin alınan karar ve ilam harcı işin hitamında, ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir” yazılıdır.

Eldeki davada davacı, dava açılırken 148,50 TL peşin harç ile ıslahtan sonra 411,65 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 560,15 TL harç yatırmıştır. Yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiğine göre yatırılan toplam harçtan 29,20 TL maktu red harcının mahsubundan sonra fazla yatırılan harcın da iadesine karar verilmesi gerekirken ıslah harcının hesaplamada dikkate alınmaması hatalı olup bozma nedenidir.

Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.