Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/34509 K.2017/14945

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı ...'nin üst işveren, davalı ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.'nin alt işveren olduğu çağrı merkezinde (... ... olarak adlandırılan servisinde) 09.08.2012-10.11.2014 tarihleri arasında müşteri hizmetleri temsilcisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından tutulan tutanaklara istinaden savunması dahi alınmadan haklı ve geçerli bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davalılar arasında muvazaa bulunmadığını beyanla davanın müvekkil yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. vekili, davacının iş sözleşmesinin hakkında tutulan tutanaklara istinaden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. işyerindeki işine iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı işyerinde müşteri hizmetleri temsilcisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin 06.03.2014-24.10.2014 tarihleri arasında tutulan tutanaklara istinaden 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi gereğince feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş ise de; davacının fazla çalışma için yazılı onay vermesine rağmen fazla çalışma yapmaması nedeniyle davacı hakkında 09.10.2014 tarihinden 24.10.2014 tarihine kadar çok sayıda tutanak tanzim edilmiş olup, işçinin bu davranışı işin yürütümünü ve çalışma düzenini bozucu niteliktedir ve delil durumuna göre işyerinde olumsuzluk meydana getirmiştir.

Artık işverenden iyi niyet kuralları çerçevesinde iş ilişkisini devam ettirmesi beklenemez. Fesih haklı sebep boyutuna ulaşmamış ise de, sözleşmenin geçerli sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.