Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/36093 K.2017/16343

Davacı vekili, davacının, davalılardan ...’a ait işyerinde 15.03.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, söz konusu işyerinin 06.11.2009 tarihinde diğer davalıya devredildiğini, davacının diğer davalı şirkette çalışmasını sürdürmeye devam ettiğini, davacının 25.02.2010 tarihinde ücretin arttırılmasına ilişkin taahhüdün yerine getirilmemesi, ücretlerinin ödenmemesi sebepleri ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafın kendi isteği ile hiçbir sebep olmaksızın işi bıraktığını ve kıdem tazminatına hak kazanmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.12.2016 gün ve 2016/32978 esas ve 2016/29658 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemizin belirtilen bozma ilamına Mahkemece, dava konusu genel tatil ve fazla mesai alacaklarının belirsiz alacak davası yoluyla talep edildiği gerekçesi ile direnilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Mahkemece dayanılan gerekçelerin dosya kapsamına uygun düştüğü, bu sebeple direnmenin doğru olduğu anlaşıldığından, Dairemizin 29.12.2016 gün ve 2016/32978 esas ve 2016/29658 karar sayılı bozma ilamı ortadan kaldırılarak, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI