Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/38422 K.2017/18519

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.(Hukuk Genel Kurulu-2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı kararı).

Dosya içeriğine göre, dava konusu alacaklara ilişkin, daha önce son alt işveren .... Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti.'ye karşı dava açılmış ve Mahkemece verilen kabul kararı temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Bu durumda, aynı alacak kalemlerinin asıl işveren davalı ....'tan tahsili amacı ile yapılan icra takibine itirazın iptali istemi ile açılan davada, hüküm kurulurken tahsilde tekerrür olmamak üzere karar verildiğinin açıklanması gerekirken bu hususa dikkat edilmemiş olması, ayrıca hangi miktarlar üzerinden itirazın iptali ile icra takibinin devamına karar verildiğinin hükümde gösterilmemesi hatalıdır.

Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.