KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/39716 E., 2017/21272 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, 07.02.2008 tarihinde ...’de bulunan Limak Hidroelektirik Santrali İnşaatında çalışmaya başladığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, davacının yıllık izin, hafta tatili, bayram tatili ve genel tatil hakkını kullanamadığını, davacıya fazla mesai ve yıllık izin ücreti ile teşvik primlerinin ödenmediğini, kıdem ve ihbar tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek bir kısım alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Karara karşı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükme esas alınan 12.04.2017 bilirkişi raporunda, davacının resmi tatil ücret alacağı net 65,41 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece verilen kararın gerekçesinde de, 12.04.2017 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek, rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği açıkça ifade edilmesine rağmen, hükümde bayram ve genel tatil alacağı olarak 11.85 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği görülmektedir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:Açıklanan nedenlerle,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/39716, K. 2017/21272, 10 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama