Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/4657 K.2017/7323

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek davacının işe iadesini işe başlatılmama tazminatı ile boşta geçecek süreler için ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum vekili, husumet itirazında bulunmuş, diğer davalı ise ihale bitiminde davacının yeni ihale alan şirket tarafından işe alınmadığını savunarak husumet itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ihale süresinin dolması nedeniyle işveren tarafından davacının iş akdinin feshedildiği, İş Kanunu 19. maddesi gereğince işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin şekilde belirtmek zorunda olduğu halde davalı işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmadığı gibi davacıyı başka bir projede görevlendirmediği, feshe son çare olarak başvurduğunu da usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve yazılı fesih bildirimi yapılmadığının anlaşılmasına göre, Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması isabetlidir. Ancak, işe iade davası netice olarak bir tespit davası olup tespit davalarında yalnızca tespit hükmü verilir, eda hükmü verilemez. Somut olayda, Mahkemece bu husus gözetilmeden davacının çalıştırılmadığı süre içerisinde en çok 4 aya kadar ücretinin ve diğer haklarının davalılardan tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.