Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/5506 K.2017/4042

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 18.02.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini 06.07.2012 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, 2012/ Mayıs Haziran ve Temmuz ayından 6 günlük ücretinin ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fesih ihtarındaki gerekçelerinin doğru olmadığını, ücret ve izin ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar veirlmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar Tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/1. maddesi; "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez." düzenlemesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre davacı, dava dilekçesi ile 2.800,00 TL ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, davacının ücret alacağının yatırılan miktarlar da mahsup edilmek suretiyle 699,54 TL olduğuna karar verilmiştir. Ancak dava 26.07.2012 tarihinde açılmış olup, dava açıldıktan sonra 28.12.2012 tarihinde davalı işverence davacının hesabına 1.000,00 TL yatırılmıştır.

Bu durumda bir kısım ücret alacağı dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu miktar yönünden dava açılmasına sebebiyet veren davalı bu alacak sebebi ile yargılama gideri ve vekalet ücretine mahkum edilmelidir.

Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.