KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/6819 E., 2017/8462 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı temyizi yönünden; 2009 yılı için ödendiği ispatlanamayan 3.450,00 TL ücret alacağının hüküm altına alınmaması hatalıdır.
Ayrıca, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil, hafta tatili alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Davacının hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmaksızın, söz konusu alacaklardan indirim yapılması doğru ise de yapılan işin niteliğine göre 1/2 oranındaki indirim oranı yüksek olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalı temyizi yönünden; kabule göre de yapılan hakkaniyet indirimi nedeniyle reddedilen miktarlar hariç olmak üzere reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebidir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/6819, K. 2017/8462, 13 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama