Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/6871 K.2017/8936

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmaya ait ... Aile Restoran adlı işyerinde 18.08.2011 tarihinde garson olarak çalışmaya başladığını, 19.08.2012 tarihinde işe başlamak için işe gittiğinde işveren tarafından işten çıkarıldığını öğrendiğini, ancak davalı işveren tarafından haksız olarak devamsızlık yapıldığının belirtildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bakiye yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili , davacının devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesine son verildiğini, taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai süresi hesaplamasında maddi hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki, raporda tanık anlatımlarından, davacının haftada bir gün izin kullandığı, hafta içleri 11 saat ; hafta sonları ise 13 saat çalıştığı kabul edilmiş, ancak bu çalışma sistemine göre haftalık 23 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı olarak 25 saat fazla çalışması bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Buna göre davacının haftalık 23 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken 25 saat üzerinden yapılan hesaplama esas alınarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: