Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/7145 K.2017/9160

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı taraf davacının çalışma süresinin iddia ettiğinden çok daha az olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi tarafından dava tarihinden önce davalıya gönderilen 23.02.2011 tarihli ihtarnamede kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının ihtarnamenin alındığı tarihten itibaren iki gün içinde ödenmesinin istendiği anlaşılmaktadır. Talep konusu alacak için hüküm altına alınandan daha yüksek miktar belirtilmiş olan söz konusu ihtarname, davalı tarafa 02.03.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece hüküm alınan fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin alacaklarına işverenin ihtarname ile temerrüde düştüğü 04.03.2011 tarihinden (talep gereği 05.03.2011 tarihi esas alınmakla) itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı gerekçe ile dava ve ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmiş olması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hükmün 2, 3, ve 4. bentlerinin çıkarılarak yerine “2-1.858,50 TL brüt yıllık izin ücretinin temerrüt tarihi olan 05.03.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

3-Bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai ücret raporunun ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan 01.10.2009 tarihi öncesi resen dışlanmak suretiyle 16.348,60 TL brüt olarak tespiti ile bu miktara dava dilekçesinde talep edilen ve bu nedenle zamanaşımına uğramayan 2.000,00 TL eklenerek brüt 18.348,60 TL tespit edilen fazla mesai ücretinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak brüt 12.232,40 TL olarak tespiti ile temerrüt tarihi olan 05.03.2011 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

4-Bilirkişi tarafından hesaplanan genel tatil çalışma ücretinden ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan miktar dışlandıktan sonra dava dilekçesinde talep edilen 200,00 TL ile ıslah tarihinden sonraki zamanaşımına uğramayan genel tatil çalışma ücreti toplamı 511,19 TL'nin toplamı olan brüt 711,19 TL olarak tespiti ile ancak talep ile bağlı kalınarak peşin ve ıslahen 600,00 TL talep edildiğinden miktarının azlığı, delil durumu ve işin mahiyeti nedenleriyle hakkaniyet indirimi yapılmaksızın temerrüt tarihi olan 05.03.2011 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,