Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/7194 K.2017/15998

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili uzun yıllar değişen alt işverenler işçisi olarak davalı idare nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle davacı tarafından feshedildiğini ifade ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı idarenin asıl işveren davalı şirketlerin ise alt işveren olarak davacının taleplerinden sorumlu oldukları, davacının iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle sona erdirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkeme kararının gerekçe bölümünde davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı kabul edilip alacaklardan birlikte sorumlu tutulmaları gerektiği belirtilmesine karşın hüküm fıkrasının yıllık izin ücret alacağı ve genel tatil ücret alacağı ile ilgili bentlerinde davalılardan “müştereken ve müteselsilen” alınması gerektiği belirtilmeyerek belirsizliğe ve çelişkiye yol açılmış olması hatalıdr.

3-Davacı ıslah dilekçesinde, ıslah dilekçesi ile arttırılan kıdem tazminatı miktarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep ettiği halde hükmedilen kıdem tazminatı miktarının tamamı için fesih tarihinden itibaren faiz yürütülerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesine aykırı davranılması hatalıdır.

Belirtilen bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1-(b)-(c)–(d) bentlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine;

“b) 12.609,80 TL net kıdem tazminatı alacağının 8.000,00 TL'sinin akdin feshi tarihinden, kalanın ise 31/05/2013 ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte, (davalı ... Ltd. Şti.-... Ltd. Şti. net 2.267,81 TL sinden sorumlu) davalılar ..., ... Ltd. Şti.-... Ltd. Şti ve ... Temizlik Ltd Şirketinden müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine,

c) 2.558,56 TL net yıllık izin ücret alacağının 2.000,00 TL sinin dava tarihinden itibaren, kalanın ise 31/05/2013 ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte, davalılar ... ile davalı ... Temizlik Ltd. Şirketinden müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine,