Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/8771 K.2017/21507

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalı işyerinde 17/11/2010-03/01/2013 tarihleri arasında çalıştığını, işveren tarafından 17/01/2011 tarihinde işe girişinin yapıldığını, aylık 1.500,00 TL ücret ve 1.200,00 TL prim karşılığı çalıştığını, şehir dışında kaldığı günlere dair fazla çalışma ücreti ödenmediğini, işyerinde reklam alınması, dergi ve abonelik oluşturulması ile ilgili işleri yaptığını, reklam ve abonelik anlaşmaları karşılığı prime hak kazandığını, davalı işverenin asgari ücret üzerinden ücretini ödediğini, ancak bunun üzerindeki ücretini ödemediğini, davalı işveren tarafından haksız olarak işine son verildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,davacının işyeri kayıtlarında yer alan ücret ve çalışma süresince çalıştığını, davacıya prim ödemesi yapılmadığını, davacının sunduğu ödeme belgelerinde firmalarının imzasının bulunmadığından itibar edilemeyeceğini, davacının izin alacağının bulunmadığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda dosya kapsamında yer alan davacıya ait Aralık 2012 ücret bordrosunda ondört gün yıllık izin gösterildiği görülmektedir. Davalı tarafından ibraz edilen ödeme makbuzu dikkate alındığında belirtilen ay ücretinin davacıya ödendiği sabittir. Hal böyle olunca mahkemece Aralık 2012 ücret bordrosunda belirtilen yıllık izin süresinin belirlenen yıllık izin süresinden mahsubu ile yıllık izin alacağının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.