KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2017/9533 E., 2018/318 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 15.01.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi nedeni ile haklı sebeple iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece,davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davalı tarafından, maktu temyiz karar harcı ödenerek süresi içinde temyiz edilmiştir. Bakiye nispi temyiz karar harcının tamamlanması için tebligat zarfı üzerine şerh düşülerek davalıya tebliğ yapılmıştır. Çıkartılan muhtıraya rağmen , bakiye temyiz karar harcının ödenmemesi ile 15.01.2015 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Ek karar ve 06.11.2014 tarihli mahkeme kararı, bakiye nispi temyiz karar harcı da ödenerek süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece usule uygun muhtıra düzenlenmek yerine, Hakim sicil ve imzasını taşımayan tebligat parçasının üstüne sadece, ödenmesi gereken harç miktarı yazılarak tebliğ yapılmıştır.
Tebligat üzerine yazılan ve hâkimin sicil numarası ve imzasını taşımayan açıklamalar, kanunun aradığı yönteme uygun kabul edilemeyeceği gibi, hâkim tarafından verildiğinin kabulüne de olanak yoktur. Bu bakımdan hukuki sonuç doğuracak nitelikte değildir.
Dolayısıyla, bu tebligat Kanun hükmüne uygun olmadığından, gerekleri süresi içerisinde yerine getirilmemiş olsa dahi, buna dayanılarak temyiz eden vekilinin hükmü temyizden vazgeçmiş sayılmasına olanak yoktur.
Açıklanan bu durum karşısında anılan (tebligat) muhtıra geçersiz olup, davalı vekilinin bakiye nispi kemyiz karar harcını süresinden sonra yatırmış olması da sonuca etkili görülmemiştir. H.U.M.K.’nun 434/3.maddesinde, “hükmün temyiz edilmemiş sayılmasının koşulu olarak düzenlenen halin” somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilmiş ve mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 15.01.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, karar verilmiştir. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
YARGITAY KARARI
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/9533, K. 2018/318, 17 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama