Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/11143 K.2018/18130

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini, beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapılıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının fazla çalışma alacağına ilişkin talebi dosyadaki kayıtlar esas alınarak hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Davalı tarafın sunmuş olduğu kayıtlar ve tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere; güvenlik görevlilerinin haftanın 4 günü çalıştıkları, iki gün gece iki gün gündüz çalışmalarının bulunduğu vardiyaların 08:00-20:00 ile 20:00-08:00 saatleri arasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; davacının sadece 20:00-08:00 saatleri arasında ki 7.5 saati aşan gece çalışmaları hesaplanmıştır. Buna göre de; davacının her gün için 2.5 saat gece çalışması yaptığı kabul edilerek ayda 40 saat fazla mesai hesaplanmıştır. Ancak davacının haftada 2 kez gece çalıştığı, her gece için 2.5 saat gece çalışması yaptığını kabulüne göre; haftada 5 saat gece çalışması bulunmaktadır.

Davacının fazla çalışma alacağı, belirtilen çalışma düzeni esas alınarak yeniden hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.