Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/11494 K.2018/18131

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde usta gemici olarak çalıştığını, iş aktinin yeniden yapılanma gerekçe gösterilerek sonlandırıldığını, hiçbir zaman yıllık izin kullanmadığını ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin 4. maddesine göre davacıya yaptırılabilecek tüm fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışması karşılığı ücretlerini de kapsamak üzere yılda 16 maaş tutarında ödeme yapıldığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatı farkı alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sunulan defterlere göre yıllık izin kullandırılmış gibi gösterildiği, diğer yandan bordrolarda bazı aylar yıllık izin ücretlerinin tahakkuk ettirildiği ancak bordroyla ödenen ücretin sadece davacının aylık ücreti olması sebebiyle bu ödemelerin yapılmadığı dolayısıyla yıllık izinlerini kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karar Yargıtay (Kapatılan) . Hukuk Dairesi tarafından 03.12.2015 tarihinde 2015/15265 esas no ile; yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı kesin olarak belirlenmesi ve davacının usta gemici olarak 854 sayılı Deniz İş Kanununa tabi olarak davalı işyerinde çalışmasından dolayı, fark kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmakla toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı konusudur.

Somut olayda, davalı şirketin İskenderun Limanında transshipper, römorkörler, servis botu ve barç adı verilen deniz vasıtalarını işlettiği, limana gelen her geminin ortalama 150.000 tonluk kömür yükü getirdiği, bu yükün gemiden transshipper’a ve oradan da barçlara yüklenerek İskenderun Limanına götürülerek boşaltılması işleminin yapıldığı dosya içindeki bilgilerden ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacı ... şirkette çalışırken yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürmüş, davalı ise davacının imzasını taşıyan, her yıl aynı tarihlerde izin kullanma kaydı olan izin cetveli sunmuştur. Mahkemece davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığının tespiti açısından, davacının limana işe giriş çıkış elektronik kart sistem kayıtları getirtilmiş ve yapılan inceleme sonucunda, limana giriş çıkış yaptığı tarihler ile yıllık izin cetveline göre belirlenmiştir.

Bu doğrultuda, dosyada mevcut olan ve 01.01.2006 tarihinden sonraya ilişkin olduğu anlaşılan liman giriş çıkış kayıtlarında davacının, 2006 Şubat ayı için limana giriş çıkış yapmadığı dolayısıyla da bu ay içerisinde izin kullandığı kabul edilmiştir.

Ancak; davacının 22.02.2006-08.03.2006 tarihlerinde yıllık izinde olduğuna dair dosyada izin cetveli, belge ya da davacı kabulü olmadığı anlaşılmakla, davacının limana giriş çıkış yapmaması sebebi ile yıllık izinde olduğunun kabulü hatalıdır. Mahkemece yukarıda belirtilen sebeplerle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.