Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/1241 K.2018/5723

Davacı vekili, davacının mühendis olduğunu, davalı işveren tarafından iş akdinin 13.11.2012 tarihinde feshedildiğini, davacının fazla mesai yaptığını, cumartesi ve pazar günleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, bu çalışmalarının nöbet çizelgeleri ve tanık anlatımları ve işveren kayıtları üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile ortaya çıkacağını iddia ederek yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının performansındaki düşüş nedeni ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, tüm haklarının ödendiğini, fabrikada üç vardiya esasında 24 saat boyunca sürekli üretim yapıldığını, hafta tatilinin iki gün olduğunu, normalde cumartesi çalışması gerekirken hafta içi 45 saatlik çalışmayı tamamlandığı için davacının iki gün izin yaptığını, makina bakımdan sorumlu mühendislerin istisnai durumlar hariç fazla çalışması olmadığını,

davacının düzenli olarak tüm ücret ile eklerini de içeren ve karşılığı tahakkuk ettirilerek kendisi adına açılan banka hesabına ödenen maaş bordrolarını aldığını bu bordro ve banka hesabında fazla çalışma ödemesi görülmediği halde hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmediğini herhangi bir talepte bulunmadığını davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar tarafların duruşmalı temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Huku Dairesinin 25.10.2016 tarih, 2016/19233 esas, 2016/17452 karar sayılı ilamı ile dava belirsiz alacak davası olarak açıldığı halde, tamamlama dilekçesi ile miktarı arttırılan fazla mesai ücret alacağının tümüne dava tarihi yerine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle dava tarihinden faiz işletilmesine ilişkin düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili, 01/06/2017 tarihli dilekçesi ile, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince verilen düzelterek onama kararındaki duruşmalı temyiz incelemesine davacı vekilinin katıldığı, davalı vekilinin ise katılmadığı ancak davalı lehine duruşma vekalet ücreti takdirinin hatalı olduğu gerekçesiyle düzelterek onama kararındaki maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarih ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 tarih ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönmesi mümkündür.

Bu sebeple Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 25.10.2016 tarih, 2016/19233 esas, 2016/17452 karar sayılı düzelterek onama kararının maddi hataya dayandığı anlaşıldığından tümü ile ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin dosya içeriğindeki delil durumu dikkate alındığında tanık beyanlarına göre hesap edilen fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücret alacaklarını takdiri indirim yaparak hüküm altına alması yerinde olmuştur. Ancak dava belirsiz alacak davası olarak açıldığı halde, tamamlama dilekçesi ile miktarı arttırılan fazla mesai ücret alacağının tümüne dava tarihi yerine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.