KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2018/13208 E., 2018/21238 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesine işverence haksız olarak son verilmesine rağmen fesih sonrası hak ettiği alacakların ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının işten kendi isteği ile ayrıldığını, dönmesi için haber gönderilmesine rağmen işe gelmediğini, bu hususun dosya kapsamındaki delillere göre sabit olduğunu, fazla mesai yapmadığını belirtilerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda; takdiri indirimden kaynaklanarak reddedilen alacaklar hariç reddedilen alacak toplamının 624,31 TL tutarında olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, 2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin son fıkrası gereğince kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine 624,31 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, 370,33 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2018/13208, K. 2018/21238, 8 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama