Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/13470 K.2018/22821

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava tarihi 23/12/2013 tarihi olmasına rağmen karar başlığında dava tarihinin 26/07/2016 tarihi olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hataya dayandığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Dosya içeriğine göre; Mahkemece kabulüne karar verilen alacaklara ilişkin faiz türüne hükmedilirken "yıllık izin alacağının yasal faiz" " ve "ücret alacağı için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı" yazılması gerekirken kabul edilen her iki alacak kaleminin "esas" faizi ile yazılması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin tümünün hükümden çıkarılarak yerine;

“1) Davanın KISMEN KABULÜ ile,

- 3.300,00 TL net yıllık izin ücreti alacağının dava tarihi olan 23.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,