Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/217 K.2018/2060

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili ile ... Genel Hiz. Oto Özel Eğit. İtf. ve Sağlık Hiz. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalılar ... Genel Müdürlüğü ve ... A.Ş'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dosya içeriğine göre, gerek mahkemece verilen ilk kararın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 22.05.2015 tarih, 2015/4861 esas-2015/9701 karar sayılı, gerekse Dairemizin 2017/2565 esas-2017/2030 karar sayılı ilamında, davalı ... lehine vekalet ücreti taktir edilmemesi gerektiği açıklanmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyulmasından sonra anılan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması hatalıdır.

Yine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin seri davalara ilişkin 22. maddesinde gereğince bir değerlendirme yapılmadan ve bu konudaki bozma gerekleri yerine getirilmeden davacı lehine taktir edilen vekalet ücreti miktarının belirlenmesi isabetli olmamıştır.

3-Yasal ilave tediye alacağı, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2. maddesinin kaldırılması hakkında Kanun ile getirilmiş bir alacak olup faiz oranı yasal faizdir.

Hükmüne uyulan bozma ilamına ve temyiz eden tarafların sıfatına göre ilave tediye alacağına en yüksek mevduat faizi geçmemek üzere yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken en yüksek mevduat faize karar verilmesi hatalıdır.