Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/589 K.2018/1810

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, aylık ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıklarından ...’ın davacı olduğu dosyada (... 12. İş Mahkemesi’nin 2011/970 esas ve 2014/250 karar sayılı), haftanın altı günü mesainin günlük on saat olduğu ve bir saat ara dinlenme süresi kullanıldığı esas alınarak haftalık dokuz saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilmiştir. Söz konusu karar, Dairemizin 2014/27870 esas ve 2016/1153 karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Eldeki dosyada dinlenen davalı tanıkları da, davacının haftanın altı günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bu halde, emsal dava dosyasındaki çalışma düzeni kabulüyle davalı tanıklarının beyanlarının uyumlu olduğu görülmekle, eldeki davada da, fazla çalışma süresinin haftalık dokuz saat kabul edilmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Mahkemece haftalık onsekiz saat üzerinden fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması yerinde değildir.

Anılan sebeple, haftalık dokuz saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanmalı ve şimdiki gibi indirim de uygulanarak hüküm tesis edilmelidir.

3-Mahkemece, davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek, hafta tatili ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de, davacı asilin, Ankara 12. İş Mahkemesi’nin 2011/970 esas ve 2014/250 karar sayılı dava dosyasında tanık olarak alınan beyanında, pazar günleri çalışılmadığı ifade ettiği anlaşılmaktadır. Eldeki dosyada dinlenen davalı tanıkları da, pazar günleri çalışılmadığını beyan etmiştir. Bu halde, davacının haftanın bir günü hafta tatili iznini kullandığının kabulüyle hafta tatili ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.