Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/6857 K.2018/16862

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı davalı isteminin özeti:

Davacı-karşı davalı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiş, karşı davayı da kabul etmediği beyan etmiştir.

Davalı-karşı davacının cevabının özeti:

Davalı-karşı davacı, davacı-karşı davalının açmış olduğu davanın reddini, ihbar tazminatı ile manevi tazminatın davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davacı-karşı davalı tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, davacı-karşı davalı aleyhine açılan davada ihbar tazminatı talebinin reddine, manevi tazminat yönünden davanın tefrik edilerek yeni bir esas numarasına kaydedilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacı-karşı davalı işçinin fazla mesai ücreti alacağının olup olmadığı noktasındadır.

Davacı-karşı davalı, haftanın 6 günü çalıştığını, hafta içi 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi günleri 08.00-14.30 saatleri arasında fazla mesai yaptığını, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı-karşı davacı ise davacı-karşı davalının fazla mesai alacağı bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan kök raporda, bilirkişi tarafından tanık anlatımlarına göre davacının hafta içi 08.30-17.30(bitiş saati HMK.

26) saatleri arası, Cumartesi günleri 08.30-14.30 (bitiş saati HMK. 26) saatleri arasında çalıştığı ve ara dinlenmenin de hafta içi ve Cumartesi günleri ½ saat olduğu kabulüyle haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı belirtilmiştir. Ancak, davacı tanıklarının anlatımlarında öğle arasının 1 saat olduğu beyan edilmiştir. Bu durumda, ara dinlenmenin davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda 1 saat olarak dikkate alınması gerekirken ½ saat kabulü doğru olmamıştır.

Ara dinlenmenin 1 saat olarak kabulüyle yapılacak fazla mesai süresi hesaplanmasında da davacının fazla mesai yapmadığı ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle, fazla mesai alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu davacı-karşı davalı işçinin ücreti noktasındadır.

Davacı-karşı davalı taraf 2012 yılı itibariyle brüt 4.100,00 TL brüt ücret aldığını iddia etmiştir. Davalı-karşı davacı taraf ise davacı-karşı davalının ücretinin bordrolardaki miktarlar olduğunu savunmuştur. Dosyaya sunulan bir kısım ücret bordrosu 2008-2009 yıllarına ilişkindir. Davacı tanıkları 3.000,00 TL aldığını davacıdan duyduklarını belirtmişlerdir. Dosyada mevcut banka hesap ekstresine göre 2012 Şubat ayı maaş ödemesinin 1.076,46 TL olduğu görülmektedir.

Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında, Makina Mühendisleri Odası ... Şubesi 2006-2012 yılları arasında Genel Müdür olarak çalışan bir kişinin ücretinin 2012 yılı itibariyle en az aylık brüt 5.000 TL olduğunu bildirmiştir. Bilirkişi kök raporunda ise HMK.26. Madde kapsamında davacının kıdeme esas çıplak ücreti 4.100,00 TL/brüt olarak kabul edilmiştir. Ancak, yapılan emsal araştırması yerinde değildir.

Dosyaya sunulan belgelere göre davacının makine mühendisi olmadığı anlaşılmaktadır. Dosyaya ibraz edilen ek raporda da belirtildiği üzere,05.12.2013 tarihli celsede verilen ara kararı gereği davacı vekilince 19.12.2013 havale tarihli dilekçe ekinde davacıya ilişkin sunulan belgelerde, meslek lisesi diploması (Endüstri Meslek Lisesi Makine-Tesviye bölümü), ... Meslek Yüksekokulu Önlisans Mezuniyet Belgesi(Teknik Programlar/Makine Bölümü Tekniker(Üretim Teknikerliği)Unvanı, ...

Üniversitesi İşletme Fakültesi öğrenci kimlik kartı bulunduğu görülmekte olup sözkonusu dilekçede müvekkilinin Türkiye’deki eğitimini tamamladıktan sonra ... Devlet Üniversitesi Makine Mühendisliği bölümünü kazandığını, 4 yıllık üniversite hayatına devam ettiğini belirtmiş, buna ilişkin belgeleri iki haftalık kesin sürede temin etmelerinin mümkün olmadığından bahisle ek süre talebinde bulunmuştur.

Ancak, öğrenim durmu veya mezuniyete ilişkin bir belge ibrazı dosyada görülmemektedir. Bu nedenle, davacının makine mühendisi olmadığı Teknik Programlar/Makine Bölümü-Tekniker(Üretim Teknikerliği) Unvanlı oluşu gözetilerek ve çalışma süreleri de belirtilerek yapılacak emsal ücreti araştırmasından sonraki değerlendirmeyle davaya konu alacakların hesaplanması gerekmektedir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Diğer yandan, davacı taraf 24.12.2012 dilekçesinde yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil ücretini ayrı kalemler halinde bildirdiklerini belirterek ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 2.334,00 TL olduğunu beyan etmiştir. Ancak buna rağmen mahkemece talep aşılarak toplam 2.381,12 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağının hüküm altına alınması da hatalı olmuştur.

5-Ayrıca, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına 1/3 oranında yapılan hakkaniyet indiriminden kaynaklanan reddedilen kısımlar hariç davacının taleplerinin reddedilen miktarlarına göre davalı-karşı davacı lehine takdir edilen vekalet ücreti de eksik hesaplanmıştır.

Sonuç: