Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/8811 K.2019/23976

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin üyesi sendikanın taraf olduğu ve davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılan ulaşım yardımı, ikramiye, fark ücret, sendika aidatı, banka maaş promosyon ve ... yardımı alacaklarının ödenmediğini beyanla söz konusu alacakların davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının Belediye bünyesinde kanuna tabi çalışanlardan olmadığını, ... Belde ... .... Sos. ... .... San. ve Tic. A.Ş.'de sigortalandırılmak suretiyle bu şirketin çalışanı olduğunu, ikisi arasında herhangi bir organik bağ bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belde ... .... Sos. ... .... San. ve Tic. A.Ş vekili davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklarının ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma sonrasında yapılan yargılama ve toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında dava tarihinden sonra ödenen miktarlar için davalı lehine yargılama giderine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı yapılan ödemelerin davadan sonra yapıldığını bu nedenle davanın açılmasına davalıların sebebiyet verdiğini ileri sürmekte olup, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında davalı tarafından yapılan ödemeler tarihleri ile belirlenmiş olup, yapılan incelemede davacının bir kısım alacaklarının dava açılmadan önce bir kısmının ise dava açıldıktan sonra ödendiği tespit edilmiştir.

Örneğin 2011 yılı 2. ikramiye 2010 yılı 1. ve 2. dönem 878,63 TL olarak 28.12.2012 tarihinde, 2011 yılı 1. ikramiye ödemesi 991,10 TL olarak 01.07.2013 tarihinde, 2010 yılı 1. ve 2. dönem ikramiye ödemesi ise 1393,33 TL olarak 01.07.2013 tarihinde ödenmiş olup, dava tarihinin 22.11.2013 tarihi olduğu dikkate alındığında davalının belirtilen ödemeleri davadan önce ödediği ve davanın açılmasına sebebiyet vermediği bu nedenle davalı lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Vekalet ücreti dışındaki yargılama gideri açısından ise, talep 22.680,24 TL olup kabul edilen kısım 10.817,80 TL, reddedilen kısım 11.587,76 TL olduğundan mahkemece yargılama giderleri bu kabul ve red oranına göre belirlenmiştir. Fakat davacıya dava tarihinden sonra toplam 6.704,48 TL ödeme yapılmış olup, bu ödemeler dava tarihinden sonra yapıldığından bu miktarlar için davalılar davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Bu durumda kabul red oranının 17522,80/22680,24 olduğu dikkate alınarak yargılama giderlerinin bu oran üzerinden belirlenmesi gerekirken mahkemece bu hususun dikkate alınmaması hatalı olmuş ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.