Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2020/2352 K.2020/6544

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01.05.2002 tarihi itibariyle ... ... Devlet Hastanesinde aşçı sıfatıyla aralıksız olarak 31.12.2012 tarihine kadar çalıştığını, iş sözleşmesine haklı bir neden olmaksızın son verildiğini ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fazla çalışma ile genel tatil alacakları bakımından hangi ispat kurallarının dikkate alındığı ve çalışma şeklinin nasıl kabul edildiği konusunda denetime elverişli rapor aldırılması, sonucuna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığının belirlenmesi ve çalışma var ise karşılığının tam ve zamlı olarak ödenip ödenmediği tespit edilerek sonuca gidilmesi gerektiği yönündeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, bozma sonrası Mahkemece “ Davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve hafta sonu ücret alacağı önceki karar ile kesinleştiğinden ,karar verilmesine yer olmadığına, ” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarih, 2012/13-747 Esas, 2012/84 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının fazla çalışma alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2009 yılına kadar haftanın 6 günü 07:00-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı ve haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı. 2009 yılından itibaren ise 07:00-16:30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı ve haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Davacının 2009 yılına kadar olan çalışması için haftada 18 saatten fazla çalışma alacağının hesaplanmasında dosya kapsamına göre bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, dinlenen davacı tanıkları 2009 yılından itibaren vardiyalı çalışmaya geçildiğini belirtmiş olup, tanık anlatımlarına göre 2009 yılından sonraki çalışma için normal çalışmanın 07:00-15:00 saatleri arasında olduğu, haftada bir gün çalışmanın 16:00 'ya kadar uzadığı, ayrıca davacının ayda 2 gün 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

Belirtilen sebeple, davacının 2009 yılından sonraki çalışması için fazla çalışma alacağı, belirlenen çalışma saatleri dikkate alınarak yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmalı, hüküm kurulurken davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak göz önünde bulundurulmalıdır. Tanık anlatımları ve dosya kapsamına uygun düşmeyen hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.