Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10220 K.2016/10430

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait cep telefonunu arayan şahısların katılanın hattının terör örgütü tarafından kullanıldığını, kimlik bilgileri kullanılarak yasa dışı bir örgüte para aktarıldığını, bu nedenle kendilerinin yardımcı olması ve faillerin tespiti için belirttikleri yerlere para havale etmesini istedikleri bunun üzerine katılanın da 11.279 TL parayı sanığın Akbank Yüzevler Şubesinde bulunan hesabına havale yaptığı parayı alarak haksız menfaat sağlayan sanığın bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, banka cevabi yazıları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyeti yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair itirazlarının reddine ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,