KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/10610 E., 2016/10404 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- TCK'nın 155/2, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yetkilisi olduğu Bozağa Tekstil İnşaat Turizm Gıda ve Temizlik Malzemeleri San. Tic. Ltd.
Şti. ile katılan şirket arasında, 05/05/2008 tarihinde Finansal Kiralama Sözleşmesi akdedildiği, bu sözleşme gereği, katılan şirketin, kiracı şirkete sözleşmede belirtilen üç adet nakış makinesini teslim ettiği, sözleşme gereği ödenmesi gereken kira borçları vadesinde ödenmeyince kendisine 13/05/2010 tarihli ihtarname gönderildiği, ihtarnamenin 21/05/2010 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre, birikmiş tüm borçların temerrüt faiziyle birlikte ödenmesi ve kiralanan malın belirtilen süre içinde katılan şirkete teslim etmesi istendiği,
ancak sanığın sürenin sonunda ihtarnameye konu borçlarını ödemediği gibi finansal kiralamaya konu makineleri de iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Suç tarihinin ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 60 ve 3 günlük sürelerin bitim tarihi olan 24/07/2010 olmasına rağmen kararda 21/05/2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
TCK'nın 168. maddesinde etkin pişmanlığın suçun tamamlanmasının ardından söz konusu olacağının düzenlenmesinin karşısında; sanığın kiralama sözleşmesi akdedilirken vermiş olduğu teminatlarda etkin pişmanlık söz konusu olmayacağından tebliğnamedeki bu hususla ilgili bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/10610, K. 2016/10404, 6 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama