Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10742 K.2016/11121

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdurun çalıştığı işyerine gelerek 7.5 TL karşılığı bir dilim pasta aldığı, elinde bulunan 100 TL parayı verdiği ancak aniden "cebimde 2.5 TL bozuk para var, siz bana 95 TL para ve fiş verin" diyerek parayı geri aldığı, mağdurun fiş keserek 95 TL para üstünü sanığa verdiği, sanığın ardından 150 gram da çikolata istediğini söyleyerek arabamın camı açık hemen geliyorum diyerek işyerinden çıktığı ve olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,