KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/10918 E., 2016/10353 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1-)TCK.nın 204/1, 62, 51 ve 53. maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluğu, hapis cezası erteli ve denetim süresi 1 yıl 8 ay,
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
2-)TCK'nın 158/1-f-son, 168/1, 62/1, 52 ve 51. maddelerine göre 10 ay hapis ve 2.240 TL adli para cezası ve hak yoksunluğu, hapis cezası erteli ve denetim süresi 1 yıl
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanık ...'nin mağdur ...'den satın aldığı hurda eşyalara karşılık çalıntı 4.050 TL bedelli çeki vermek suretiyle banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan olayda;
Mağdur anlatımı, tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemlerinin resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mağdurun zararını gideren ve adli sicil kaydı bulunmayan böylelikle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasını gerektiren engel hali bulunmayan sanık hakkında, CMK'nın 231. maddesine 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile eklenen fıkraya göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediğinin sanığa bizzat sorularak, kabul etmesi durumunda sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sanık müdafiinin beyanıyla yetinilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışılmaması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/10918, K. 2016/10353, 5 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama