Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10939 K.2016/11131

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, güvenlik kamerası satışı yapan katılana, besicilik işi yaptığını söyleyip güvenini kazandıktan sonra, boşandığı eşine ait olan hayvan çiftliğine güvenlik kamerası montajı yaptırdığı, vaat etmiş olduğu peşin ödemeyi yapmadığı, katılanı ileri zamanlarda ödeme vaadiyle oyalayıp bu sırada montajlanan güvenlik kameralarını yerinden söküp piyasada satıp nakite çevirdiği böylelikle katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,