Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11184 K.2016/11145

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçinin kasiyer olarak çalıştığı işyerine gelerek muhtelif ürünler aldıktan sonra ödeme yapmak üzere kasaya geldiği, 6.25 TL tutan ürünlerin karşılığında 100 TL'yi şikayetçiye uzattığı, şikayetçinin bozuk para olup olmadığını sorması üzerine sanığın 100 TL'yi bozmasını isteyerek, ürünlerin parasını ayrıca ödeyeceğini söylediği, bu sırada daha önce verdiği 100 TL'yi geri almasına rağmen iki adet 50 TL olarak ikinci kez aldığı, daha sonra şikayetçiden aldığı para ile ödemeyi yapıp ayrıldığı, böylelikle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,