Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11193 K.2016/11263

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanlarla tanık vasıtasıyla tanışan sanığın, kendisini, Türkiye Büyük Millet Meclisinde çalışan olarak tanıttıktan sonra bu duruma inanan katılanları Ordu Belediyesinde işe yerleştireceği vaadinde bulunarak sözde yapacağı işlemler karşılığında katılanlardan muhtelif zamanlarda birden fazla kez para alarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, katılanlar beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin ikinci fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için suç failinin ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını belirterek kamu görevlilerini tanıdığını, hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru aldatması gerektiği, somut olayda ise sanığın, belli bir kamu görevlisi yanında hatırı sayıldığından ve ilişkisi olduğundan bahsetmeksizin, sadece TBMM’de çalıştığını söylemesi,

antetli kağıt ile dilekçe yazdırması şeklindeki gerçekleşen eyleminde, burada herhangi bir makam ve ünvanlı bir kişi ile tanıştırmadan haksız bir çıkar sağlamış olması karşısında, sanığın eyleminin 5327 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle TCK'nın 158/2 maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

a-Sanığın aynı anda birden fazla katılana karşı dolandırıcılık suçunu işlemesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/1-2 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, iki kez ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

.