Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11198 K.2016/11284

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bedelini peşin olarak ödeyeceğini söyleyerek kendi inşaatına demir almak hususunda şikayetçi ile anlaştığı, aldığı malzemeleri kendi inşaatı olarak gösterdiği ancak gerçekte başkasına ait inşaat alanına boşalttığı, daha sonra da bu alandan alarak başkalarına sattığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevil yollu savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesinin (b) bendine eklenen 6 alt bendi ile TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,