Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11310 K.2016/10769

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay öncesinde katılana ait konutu, içerisinde bulunan ve kira sözleşmesi ile tespit edilmiş olan bir takım ev eşyaları ile birlikte kiraladığı, ancak sanığın iki ay kadar sonra kira parasını da ödemeden katılandan habersiz şekilde konutu terk ettiği, konutu terk edip giderken kendisine kira sözleşmesi ile teslim edilmiş olan evdeki eşyaların bir kısmını yanında götürmek, bir kısmını da dışarı atmak suretiyle, eşyalar üzerinde zilyetliğin devri dışında tasarrufta bulunduğu, bu şekilde üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin metinden çıkartılmış olması ve sanığın üzerine atılı basit güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırmaya tabi olması karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-)Kabule göre de; Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşürülmesi;