Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/11315 K.2016/12122

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ...'ye ait olan ve olay günü Hatice'nin sanık ...'a temizlemesi için verdiği ve sanık ...'ın da havaya ateş ettiği kuru sıkı tabanca için İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen rapora göre namlusu içerisinde ortası delik ve silindirik yapıda gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, tabancanın bilye geçişine imkan tanıyacak şekilde tadilat yapıldığına dair bir emare bulunmadığının belirtildiği,

sanık ...'ın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru sıkı olduğuna dair savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek ateş ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gibi bunu bilecek konumda da olmadığı, sanık ...'ın kuru sıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözetilerek engel sabıkası bulunmayan suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasanın 72. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesinin 8. fıkrasının uygulanması imkanı bulunmayan sanık hakkında CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ''Sanığa atılı suçla ilgili olarak 5271 sayılı Yasanın 231/6 maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından" biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,