Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11899 K.2016/11212

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın birikmiş prim borçlarını ödeyerek Bağkurdan emekli olmak istemesi nedeniyle iş takibi yapan sanığın bürosuna gidip görüştüğü, sanığın işlemleri takip edeceğini belirtip evrakları aldığı ve farklı nedenlerle katılandan masraf bedelleri istediği, katılanın bunları karşıladığı ancak daha sonra sanığın işyerine gittiğinde dükkanın kapalı olduğunu ve sanığın ortadan kaybolduğunu gördüğü iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Kabule göre de;

a)Sanığın önce masraf adı altında 1.000 TL alıp, sonrada borçlanma çıktığını belirterek 6.000 TL para alması nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca teselsül hükümlerinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi,

b)TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,