Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/12455 K.2016/2030

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü işvereni olan şikayetçi ...'nın kredi kartı borcunu ödemek amacıyla bankaya gelen mağdur ...'nin yanına yaklaşan sanığın, para yatırılması için posta pulu alınmasının gerekli olduğuna dair yalan söyleyip bu duruma inandırdığı mağduru Postaneye gönderdikten sonra verilen 4.300 TL parayı alarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, teşhis tutanağına, güvenlik kamerası görüntülerine, şikayetçinin aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında, uygulama maddesi olarak TCK'nun 52/2 maddesinin yazılması gerekirken yanılgıya düşülerek kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar başlığı altında düzenlenen TCK'nın 50/1.a maddesinin gösterilmesi,