Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13556 K.2015/1966

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... ile katılan sanık ... ve onun babası katılan ...arasından geçmişten beri alacak verecek meselesine ilişkin husumet olduğu, olay tarihinde katılan sanık ...'in işyerine önce ...'un ardından oğlu ...'ın geldiği ve her ikisinin ... tarafından yaralandığı, katılan sanık ...'ın ise ...'e işyerindeki kapıya zarar verdiği iddia edilen olayda,

1- Katılan Sanık ... hakkında katılan ...ve katılan sanık...'a yönelik ayrı ayrı kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.