KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/13643 E., 2015/2173 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikâyetçi sanık ... 'nin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, diğer şikayetçi sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünü ve kendisi ile ilgili kurulan mahkumiyet hükmünü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Katılan sanık ... 'nin akşam saatlerinde alkollü vaziyette gürültü yaparak defalarca şikayetçi sanık... 'ın evinin önünden geçtiği, bunun üzerine... 'ın da ... 'ye ait araca taş atarak camını kırdığının iddia edildiği olayda;
1)Şikayetçi-sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi sanık... 'ın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,
2)Katılan sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Katılan sanık ... 'nin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan Sanık ... 'nin atılı suçu işlediğine ve kastının bulunduğuna dair şikayetçi sanık... 'ın soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/13643, K. 2015/2173, 2 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama