Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13800 K.2015/3118

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinde Göztepe isimli sitenin yöneticisi olan sanığın site görevlisi diğer sanık ...'a talimat vererek katılana ait palmiye ağacını kestirmek suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1) Sanık Kayhan'ın “...katılanın blokunun önündeki palmiye ağacının yüksek gerilim hattının altında bulunması nedeni ile şartellerin sürekli atmasına neden olduğunun kendisine site görevlisi tarafından söylenmesi üzerine, site sakinlerinin can güvenliği için site ortak kullanım alanında bulunan palmiye ağacının kesilmesi talimatı verdiği...” şeklindeki istikrarlı savunması, mahkemece yapılan keşif sonunda alınan fen ve elektrik bilirkişisi raporuna göre “...söz konusu palmiye ağacının, her hangi bir şahsa ait olmayıp sitenin ortak kullanım alanında olduğu,

kesilen ağacın boyu ve elektrik teline yakınlığı dikkate alındığında Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre palmiye ağacının tehlike arz ettiği, dolayısıyla söz konusu palmiye ağacının kesilmesinin gerekmekte olduğu, kesilmediği durumda tellere daha da yaklaşarak can ve mal güvenliği açısından tehlikeli sonuçlar doğurabilecek durumda olduğunun...” tespiti dikkate alındığında, sanığın mala zarar verme kastı ile hareket etmediği,

sitede yaşayan kişilerin can güvenliğini sağlamak düşüncesi ile hareket ettiği, dolayısıyla mala zarar verme suçunun unsurları bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de; 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,