KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/13817 E., 2015/3399 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, hakaret, hayasızca hareketler
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın özellikle taksi durağı bulunan ve belirlenemeyen çok sayıda insanın gelip geçtiği kamuya açık alanda cinsel organını çıkararak herkesin görebileceği bir şekilde işediği, katılanlara aleni ortamda yüzlerine karşı cinsel organını göstererek "ne bakıyorsunuz, hiç y...k görmediniz mi" dediği ve ana avrat sinkaflı biçimde sövdüğü, katılan ...'in aracına tekme vurarak çamurluk ve kaportasında göçük oluşturduğu anlaşıldığından hayâsızca hareketler, hakaret ve mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/13817, K. 2015/3399, 9 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama