Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14337 K.2015/6709

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan sanık N.. T.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde,

Hükmün açıklanamsına ilişkin kararlar CMK 231/12 madde ve fıkrası gereğince temyizi mümkün olmayıp itiraza tabii nitelikte olduğu ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2012 gün ve 2012/1050 değişik iş sayılı kararı ile hükmün incelenip, itirazın reddine karar verilmiş olması karşısında, katılan sanık N.. T..'nin temyiz istemiyle ilgili olarak dairemizce karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ilgili merciine GÖNDERİLMESİNE,

2-Katılan sanık N.. T.. hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı, katılan sanık E.. K.. hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile mala zarar verme ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde

Katılan sanık E.. K.. olay tarihinde daha önce satın aldığı giyim eşyasını değiştirmek için pazarda seyyar satıcılık yapan katılan sanık N.. T..'nin yanına gittiği, her iki katılan sanık arasında ürün değiştirmeye bağlı tartışmanın yaşandığı ve bu tartışma neticesinde birbirlerine hakaret ettikleri ayrıca katılan sanık E.. K.. katılan sanık N.. T..'yi ölümle tehdit ettikten sonra tezgah üzerinde bulunan giyim eşyalarını yere attığı iddia olunan olayda;

Katılan sanık savunmaları ve dinlenen tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamından taraflar arasında çıkan münakaşada birbirlerine karşılıklı hakaret edilmiş olduğu, tehdit içeren bir cümle sarf edilmediği, yere atılan giyim eşyaların tozunun alınarak tekrar tezgaha konulması ve herhangi bir maddi zararın bulunmaması gerekçesiyle mala zarar verme ve tehdit suçlarından katılan sanık E.. K..'in mahkumiyetine yeter ölçüde her türlü kuşkudan uzak delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat; her iki katılan sanık hakkında karşılıklı hakaret eylemi bakımından ise TCK 129/3 maddesinde dayanan uygulama ile ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.