Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14501 K.2015/5581

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... L Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunda kalmakta olan sanığın cezaevi idaresine ait olup, cezaevinde kalmakta olan hükümlü ve tutukluların ortak kullanımlarına tahsis edilen televizyonun hoparlörünü sökerek kendisine ait radyo ile birlikte kullanmak üzere koğuşuna götürmesi şeklinde gerçekleştiği iddia olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın suça konu hoparlörü cezaevi idaresinin bilgi ve rızası dışında takılı bulunduğu televizyonun içerisinden sökerek aldığı, sanığın amacının suça konu televizyona zarar vermek değil söz konusu televizyondan söktüğü hoparlörü şahsi işleri için kullanıp yarar sağlamak olduğu, buna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a madde ve fıkra hükümlerinde karşılığını bulan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığın nitelikli mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,