Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14527 K.2016/123

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kızı olan katılan B.. Ö..'e ve eski eşi olan katılan A.. T..'a tokat ve yumruk ile vurduğu, katılan Aysel'in evinin camını taş atarak kırdığı ve “seni öldüreceğim” diyerek katılanı tehdit ettiği iddia olunan olayda;

1-Sanığın katılan A.. T..'a yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanığın katılan A.. T..'a yönelik tehdit ve katılan B.. Ö..'e yönelik kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;

Katılanların beyanları, tanık anlatımı, sanığın ikrarı, ifadelerle uyumlu doktor raporu ve diğer deliller nazara alındığında tehdit ve kasten yaralama suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.