Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14676 K.2016/3347

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın trafikte seyir halinde iken, İETT otobüsünü kullanan müşteki ile tartıştığı,kamuya ait otobüsün ön sol yan camını eliyle vurarak kırdığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli kararın tebliğ edildiği ...'nın 23/01/2014 tarihli beyan dilekçesi ekinde ibraz ettiği dekont içeriğinden, davaya konu araçla ilgili oluşan 231,01 TL kamu zararının 18/09/2008 tarihinde sanığın yerine araç sahibi ... tarafından giderildiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağı gözetilmeden denetim süresinin 10 ay olarak belirlenmesi,