Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1493 K.2015/633

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanıklardan ...'in sahibi olduğu işyerinde gerçekte fiilen çalışmadığı halde akrabası olan sanık ...'in ve sanıklardan ... ve ...'nın müşterek çocukları olan ...'nın, okul çıkışlarında bir süre çalıştıktan sonra işten ayrıldığı, yine sanıklardan ...'in 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı nedeniyle okulların gösterilerinden dolayı iş yoğunluğu artan eniştesine 23/04-30/04/2008 tarihleri arasında çalışarak yardım ettiği, sanık ...'in, ... ve ...'ı sigortalı çalışan olarak gösterdiği,

bu şekilde adı geçen sanıkların özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sigortalı olarak gösterilenlerin sigorta primlerinin süresinde ödenmiş olması, sanıklar ... ve ...’in kendilerinin, diğer sanıklar ... ve ...'nın da çocuklarının ilgili günlerde sanık ...’e ait işyerinde çalıştıklarına dair adı geçenlerin aksi ispat olunamayan savunmaları, katılan kurumun “yasada öngörülen en az doksan gün süre çalışmış olma şartını yerine getirmeyen ilgililerin Kurum sağlık yardımından faydalanma imkanlarının bulunmadığı,

bu nedenle herhangi bir kurum zararının oluşmadığına dair” 25/01/2011 tarihli yazıları karşısında, yerel mahkemenin sanıkların isnat edilen suçları işledikleri sabit olmadığından müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatlerine dair kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.