Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15301 K.2016/3563

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sanık ...'nin ...'in işlettiği eğlence mekanına gittiği, eğlendikleri sırada huzursuzluk çıkarması üzerine ...'nin işletme çalışanları olan sanıklar ..., ..., ..., ... tarafından sopalarla dövüldüğü, işletmeden ayrılan ...'nin bir saat kadar sonra aracı ile tekrar gelerek işletmenin önünde bulunan sundurmanın altındaki tanta direğe hızla çarparak direği kırdığı, aracı ile geri giderken de işletmeden çıkmakta olan katılan ...'ı araçların arasına sıkıştırarak yaralanmasına sebep olduğu, bu suretle sanık ...'nin mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma; sanıklar ..., ..., ..., ...'in ise kasten yaralama suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların atılı suçtan cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Olay gecesi sanığın aracı ile işletmenin önünde bulunan sundurmanın tahta direğine kasten çarparak kırılmasına sebep olarak mala zarar verme suçunu, aynı zamanda 1.41 promil alkollü iken araç kullanıp aracı ile geri giderken katılan ...'ı araçların arasına sıkıştırıp yaralanmasına sebep olarak fikri içtima hükümleri gereği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,