Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15490 K.2016/6602

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'un, daha önceki bir tarihte katılan sanık ...'ın annesi hakkında etrafta “... ile ilişkim vardı, ben tecavüz etmedim ama şikayet etti, benden sonra tüm köy üzerinden geçti, bunlar insan olmaz” şeklinde konuşarak hakaret ettiği, katılan sanık ...'ın da suç tarihinde katılan sanık ...'a ait ... plakalı aracına tüfek ile ateş etmek suretiyle zarar verdiği, bu surette katılan sanık ...'un hakaret, katılan sanık ...'ın ise mala zarar verme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Katılan sanık ... hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Katılan sanık ... hakkında, hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Gıyapta yapılan hakaret suçunun oluşabilmesi için 5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesinde aranan, gıyapta hakaretin en az üç kişiye ihtilat edilmesi şartının gerçekleşmediği katılan sanıklar ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamında anlaşıldığından, katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.