KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/1550 E., 2015/582 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında 22.12.2010 yılı şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin 23.12.2010 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;
Müştekiyle aynı işyerinde çalışan... isimli hemşirenin arkadaşı olan sanığın sağlık merkezinde çalışan tüm elemanlarla tanışıp kendisinin ...
Jandarma istihbarat biriminde çalışan Kurmay yüzbaşı... olarak tanıtarak güven telkin ettiği, bu güveni kullanarak müştekiyle sohbet ettiği bir sırada canının sıkkın olduğunu, cep telefonu almak istediğini, ancak o anda parası olmadığını söylediği, müştekinin de sanığın istemesi üzerine kendisine ait kredi kartıyla cep telefonu almasını kabul ettiği, bu şekilde 940 TL'lik cep telefonunun ödemesini müştekinin kartıyla yaptığı, müştekinin daha sonra sanığın gerçek isminin ... olmadığını öğrendiği, bu şekilde dolandırıldığını anlayarak şikayetçi olduğu, sanığın 8 taksit olan ödemenin sadece iki taksitini müştekiye ödediği gerisini ödemediği,
kısmi ödeme nedeniyle müştekinin cezadan indirim yapılmasına muvafakat göstermediği, bu suretle sanığın hileli hareketlerle müşteki aleyhine haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edildiği olayda, sanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/1550, K. 2015/582, 14 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama